دختر پائیز

غم نامه ها . عاشقانه ها و...

جشن ملی اسفندگان(سپندارمذگان)

جشن ملی اسفندگان (سپندارمذگان)

برهمه مادران و بانوان ایرانی همایون باد

 

ملکه کاساندان(همسر کوروش)،

 ملکه رودومنا(دختر کوروش)،

 استاتیرا (دختر داریوش سوم ) ،

 فرانک(مادر فریدون)،

 شهرناز و ارنواز(خواهران جمشید) ،

 تهمینه(همسر رستم، مادر سهراب)،

رودابه(همسر زال، مادر رستم) ،

فرنگیس و منیژه(دختران افراسیاب)،

گردآفرید(دختر هژیر)،

بانوگشسب(دختر رستم)،

 پوروچیستا(= پئوروچیستا=(دارنده‏ی) بسیار دانش،

پُر دانش نام دختر اشوزرتشت) ،

 ملکه پوران دخت،

ملکه آذرمی‏دخت،

 ملکه آتوسا(= هئوتسیا)،

ملکه روشنک(= رئوخشنه = روکسانا)،

ملکه پاری‏زاتیس (= پری زاد)،

ملکه پانته آ،

 ملکه آرتمیس(نخستین زن دریاسالار)

و پیشکش بر روان تابناک و مینوی مهر تمامی

زنان بی همتای ایران که در کنار مرد ایرانی در روند

 هزاره ها بر این کهن بوم زیستند،

 ستم ها را تاب آوردند،

 بر خود بالیدند و زایندگی و بالندگی را به ما آموختند.

سهم من از عشق

بقیه در ادامه مطلب...

پیشکش به روان و فَرَوَهَرِ تابناک نیاکان :


اسفندگان = اسپندگان ( سپندار مذگان )

در ایران باستان، نه چون رومیانِ سه قرن پس از میلاد، بلکه از چند هزاره پیش از میلاد، جشن هایی برای ابراز مهر و وفاداری و عشق بوده ‌است، که از آن جمله اسفندگان یا سپندارمذگان می باشد.

در گاهشماری های مختلف ایرانی، علاوه بر این که ماه‌ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال روز اول هر ماه «روز اورمزد»، روز دوم هر ماه، روز بهمن (وَهمَن) (سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم هر ماه، اردیبهشت (اوردی بهشت)یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم هر ماه، شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم هر ماه، «سپندارمذ» بوده‌است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد مهر مادری و باروری می‌پنداشتند.

در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌شده‌ است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می‌شد، جشنی ترتیب می‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً روز آبان (10 آبان) در ماه آبان جشن «آبانگان» است یعنی جشن ستایش آب ، و روز آذر (9آذر )در ماه آذر جشن «آذرگان» است یعنی جشن ستایش آتش و همین طور روز پنجم ماه دوازدهم (اسفند)، «سپندارمذ» یا «اسفندار مذ» نام داشت که جشنی با همین عنوان می‌گرفتند. «سپندارمذگان» جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌کردند. روز «سپندارمزد» جشن زمین و گرامیداشت مقام زن است.

آیین‌ها

در این روز مردان به همسران خودهدیه می‌دادند. مردان زنان خانواده را بر تخت شاهی می‌نشاندند و از آنها اطاعت می‌کردند و به آنان هدیه می‌دادند.این یک یادآوری برای مردان بود تا مادران و همسران خود را گرامی بدارند و چون یاد این جشن تا مدت‌ها ادامه داشت و بسیار باشکوه برگزار می‌شد همواره این آزرم و احترام به زن برای مردان گوشزد می‌گردید. این جشن هیچ ارتباطی به والنتاین ندارد.

رفع ابهامات در مورد تاریخ دقیق سپندارمذگان

اینکه سپندارمذگان، در تقویم های امروزی مصادف با پنجم اسفند ماه نیست به این دلیل است که در گذشته ایرانیان ١٢ ماه ٣٠ روزه داشتند و ۵ روز را نیز افزودن بر آن ١٢ ماه در سالشمار خود داشته اند. بنابراین روز پنجم اسفند ( سپندار مذگان ) ، با روز ٣٣۵ از سال یا ٢٩ بهمن در سالشمار کنونی ایرانیان برابر است.

پس ، از این به بعد یادمان باشد که در تاریخ هجری شمسی سپندار مذگان برابر با 29 بهمن هست.

گلایه

متاسفانه امروز شاهد هستیم که جوانان ما بجای آنکه به اصل خویش روی بیاورند از فرهنگ غربی پیروی کرده و فراموش کرده اند که ما چه بودیم و چه شدیم. و البته علت این امر را باید در ضعف اطلاع رسانی و ********** وشاید  فراموشی آن جویا شد. و نیز باید افسوس بخوریم که چرا جوانان ما به جای اینکه نماد چندین هزارساله ی خویش را الگو سازند ، به نمادهای غربی که نشأت گرفته از سکس و فحشا هستند روی آورند. همان نمادهای خرگوش و تیغ و یا 50 سنت و دیگر نمادها. ما نماد آزادی ، شرف ، پاکدامنی و فرهنگ خویش را فراموش کرده ایم. فَرَوَهَر ، تصویر یک شخص نیست ، که نماد روح انسان است و بسیاری آن را با زرتشت و یا کوروش بزرگ اشتباه میگیرند.در تصویر فَرَوَهَر ، ما تمام صفات نیک را می یابیم که در اینجا مجال توضیح و بررسی آن را نداریم ، که هرچه بگوییم کم گفته ایم. گفتنی است در چند سال اخیر جوانان ما به صورت چشمگیری روی به باورهای باستانیمان آورده اند. اما خوب است بجای آنکه از نماد فَرَوَهَر به عنوان یک مد استفاده کنیم ، آن را نماد انسانیت و بزرگ منشی قرار دهیم و فراموش نکنیم که یک ایرانی هستیم.

بیایید در گسترش فرهنگ دیرینمان و احیای ارزشهایمان قدم برداریم و به همگان بفهمانیم که چه بودیم و چه شدیم!

نکته ی قابل توجه دیگر این است که :

ولنتاین در فرهنگی دیگر، نماد عشق و دوستی است، و باید نمادهای عشق و دوستی را در هر فرهنگی گرامی داشت. تحریم کردن ولنتاین، میتواند نشان از سستی فرهنگ ما باشد که بخاطر ترویج آن ناچاریم دیگران را حذف کنیم! و این پیام خوبی برای فرهنگهای اطراف ما نمی تواند باشد. پس بیایید بجای حذف ولنتاین، آنرا با سپندارمذگان آشتی دهیم.

دوستان عزیز فایلی رو براتون تهیه کردم که گاهنامه تاریخی ایران رو در بر میگیره و شامل روزها و ماههای سال و جشن ها هستش. و با داشتن اون دیگه جشن های ملی رو فراموش نمیکنید. بهتون توصیه میکنم حتما دانلود کنید.

 فایل pdf باحجم١٢۵کیلوبایت jadeyetanhaei.persianblog.irبرای دانلود روی شکلک کلیک کنید

 

منابع:

1-    مطالعه های تاریخی خودم

2-    http://aminsabeti.persiangig.ir

3-    http://sepandarmazgan.blogfa.com

4-    http://www.blognevesht.com

 

 

                          سپندگاه، سپند باد. ایدون باد.                  

 

[ ۱۳۸۸/۱۱/٢٦ ] [ ۱:۳٤ ‎ب.ظ ] [ رها ]

[ نظرات () ]

مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه